Πάλι σήμερα ξύπνησα κάπως..
Αυτές οι περίεργες μεταπτώσεις στην ψυχολογία μου με έχουν φρικάρει εντελώς...
''Μήπως είμαι τρελλή;;;Μήπως τα΄χω χαμένα;;;''
Μάλλον ναι...δεν εξηγείται αλλιώς....
Αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά,νεύρα,κλάμματα,εκρήξεις θυμού και σκέψεις...πολλές
σκέψεις που δε με κάνουν να νιώθω καλά..
Αχ αυτό το κολλημένο μυαλό μου πότε επιτέλους θα συνέλθει;;;
Από προχθές ο Δ.. έκανε την εμφάνισή του....ένα ηλήθιο μύνημα με έκανε πάλι να βγω απο τους
ρυθμούς μου που με τόσο κόπο προσπαθώ τόσο καιρό να μπω.
Λες και μυρίζεται από μακριά ότι μετά από τόσο καιρό είμαι λιγάκι χαρούμενη,ότι γελάω και περνάω καλά..
Και τσουπ...έρχεται με τις μαλακίες του με πάει πίσω σε όλα αυτά που θέλω να αφήσω...
Όλα αυτά που έζησα και με σκότωσαν,γιατί τώρα πια μόνο αρνητικά μπορώ να έχω από αυτόν.Τίποτα όμορφο και τρυφερό...τα κατάφερε ο μαλάκας για άλλη μια φορά..
Πάλι με έβρισε πάλι με μείωσε πάλι με έκανε σκουπίδι και εγώ αντί να γελάω με τα χαζά που διαβάζω κάθομαι και τα σκέφτομαι με τις ώρες...τα κλείνω μέσα μου...μα καλά πως μπορώ ακόμη να με πληγώνω..;;;Μαλάκας είμαι εγώ τελικά,όχι αυτός...Μόνο εγώ.....
Είχα σταματήσει τα αγχολυτικά και την ψυχολόγο γιατι θεώρησα πως μπήκα σε μια σειρά, πως αρχίζω να ηρεμώ και μπορώ να τα καταφέρω μόνη μου,αλλά μάταια..κάνω ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω...
Τα τελευταία 3 βράδια δε μπορώ να κοιμηθώ και το έριξα πάλι στα zanax..τα παίρνω για να καταφέρω να κλείσω τα μάτια μου σαν άνθρωπος χωρίς εφιάλτες αλλά τίποτα...παίρνω και δεύτερο και βρίσκομαι σε άλλη διάσταση...που δε μου αρέσει αλλά την προτιμώ τώρα πια...καλύτερα έτσι παρά να περιφέρομαι σαν το φάντασμα μέσα στο σπίτι ως τα χαράματα....
