Ενώ θέλω...
Είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να μοιραστώ...αλλά κάθε φορά που ξεκινώ βάζω τα κλάματα!
Έχω συνδιάσει το μπλογκ μου με αυτόν!τι τραγική που είμαι.
Τίποτα σημαντικό στη ζωή μου τον τελευταίο καιρό.
Εκτός τα αποτυχημένα ραντεβού που βγαίνω!Αντί να χαίρομαι που με πλησιαζουν άτομα γιατί θέλουν να με γνωρίσουν εγώ μουτρώνω και πάω με το ζόρι και με αγγαρεία!
Θα μου πεις αν δε θες μη πας!απλά πιέζομαι να προχωρήσω,να σταματήσω να κλαίγομαι και να ξεπεράσω!
χρειάζομαι καινούρια άτομα στη ζωή μου,αλλά όχι σχέση!Χρειάζομαι χρόνο να τα βρω με τον εαυτό μου πρώτα!Να δω τι πραγματικά με στενοχωρεί και είμαι έτσι..
Πως προχωράς στην επόμενη σχέση όταν δεν έχεις ξεπεράσει την προηγούμενη???????
Δε προχωράς απλά!!!
Xθες το μεσημέρι ένα τηλεφώνημα με τάραξε...
Κοιτούσα σαν χάζη την οθόνη του κινητού,μεχρί πραγματικά να καταλάβω ότι ο Δπαίρνει τηλ..
και μεχρι να το πάρω απόφαση να απαντήσω σταμάτησε να χτυπάει...
Αφού ξαναπήρε αποφάσησα να το σηκώσω..
-Είμαι κάτω από το σπίτι σου,σε περιμένω,πρέπει να σε δω.
Προσπάθησα να μην πάω..Αλλά μάταια....
Καθώς τον κοιτούσα από μακριά ένθωσα το στομάχι μου να δένεται. και τα μάτια μου να δακρύζουν..
Πως γίνεται κάθε φορά που τον βλέπω να κλαί γαμώτο!!
Δεν ήταν καλά...ΠΑΛΙ!
Προβλήματα με τη δουλειά,προβλήματα με την υγεία του,προβλήματα με εμένα...
-Με εμένα γιατί?που σε ενόχλησα?
-Απλά δεν ασχολείσαι!
-Τόσο καιρό αυτό δε ζητούσες?να εξαφανιστώ απο τη ζωή σου?να μην υπάρχω πια?
Να σταματήσω να είμαι τραγική και γελοία.Δε τα θυμάσαι αυτά τα λόγια?
-Μα δε νοιάζεσαι καθόλου πως είμαι?πως περνάω?Ξέρεις πόσα προβλήματα έχω..
-Μου το απαγόρευσες Δ...Ούτε να σε σκέφτομαι δεν άντεχες....
Και πάλι τα ίδια...Πάλι ο ένας να λέει κακίες για τον άλλον!Γιατί?????
Ξέρω και επίσης μου το ξεκαθρισε πως δε με θέλει πίσω,γιατί με βάζει σε όλο αυτό?
Δεν αντέχει πια το ότι δε παρακαλάω,ή το ότι τελικά μπορώ να ζήσω-έστω προσπαθώ-χωρίς αυτόν!Ίσως καταλαβαίνει πως τώρα πια τον αφήνω...πως παλέυω με τη λογική και το συναίσθημα..και υπερισχύει η λογική πια.Τουλάχιστον σε αυτή τη κατάσταση.
Ήταν τόσο χάλια..τόσο στενοχωρημένος και αυτό μου μάτωνε την καρδιά...γιατί η αγάπη που νιώθεις για κάποιον άνθρωπο δε τελειώνει ποτέ...και είναι για πάντα..Ασχετα αν αυτός ο άνθρωπος δεν είναι πια δικός σου...
