''Τοξική΄΄ αγάπη.....

Τον τελευταίο καιρό κάθομαι συχνά μέσα στο σπίτι..

και είναι μεγάλο λάθος γιατί πρέπει να βγαίνω όσο πιο συχνά γίνεται..να συναναστρέφομαι με κόσμο,να κάνω νέες γνωριμίες κλπ..κλπ...

Αλλά εγώ εκεί...στον κόσμο μου...πολυθρόνα κρεβάτι τηλεόραση και υπολογιστής...

Αυτή είναι η καθημερινότητά μου.....Τέλεια....

Που και που όμως κάτι παθαίνω και σκέφτομαι ξεκάθαρα...

Αυτο που ένιωσα για τον Δ..δεν ήταν σκέτο αγάπη...αλλά'' τοξική αγάπη''....

Και τι εννοώ με αυτό?????

Δεν ένιωσα αυτό που λέμε εμπιστοσύνη,ασφάλεια,ενδιαφέρον για τα προβλήματά μου,

ευχαρίστηση,σεβασμό φροντίδα...Τουλάχιστον τον τελευταίο 1,5 χρόνο...

Αντίθετα ένιωσα μεγάλη ανασφάλεια,πολύ πόνο,θλίψη αδυναμία στο να μη μπορώ να κάνω τίποτα χωρίς αυτον,έμεινα χωρίς φίλους γιατί ήθελα να είμαι συνέχεια μαζί του γιατί μου το ζητούσε...έκανα στην άκρη τα θέλω μου για να έχω χώρο για τα δικά του!!!Στους τσακώμους μας δεν προσπαθούσαμε να βρούμε τη λύση και το πρόβλημα μας ώστε να το διοθώσουμε αλλά κάναμε ''επίδειξη δύναμης''

κατηγορούσε ο ένας τον άλλον για να δείξουμε ποιος έχει το ''πάνω χέρι΄΄...

Ήθελα να αλλάξω εγώ αυτόν και αυτός εμένα!!!!Πράγμα αδύνατο...

Είχε κολλήσει ο ένας πάνω στον άλλον όχι επειδή νιώθαμε ότι δε μπορούμε μακριά αλλα μόνο και μόνο να καλύψουμε το αίσθημα της ανασφαλειάς μας...Όσο και να με πειράζει αυτή είναι η αλήθεια...

Άργησα αλλά το κατάλαβα...Απογοητευόμουν με τη συμπεριφορά του αλλά έμενα προσκολλημένη πάνω του..δεν άντεχα στην ιδέα ότι θα τον χάσω...και όπως έγινε...

Αυτό είναι η τοξική αγάπη....