Αγάπη και μίσος....

Χθες βράδυ δεν κοιμήθηκα..Μου γύρισε το μυαλό.
Τρελλάθηκα!!
Και σήμερα πρωί πρωί ήρθα σπίτι σου.
Μετά από τόσα που μου είπες.
Μόνο για να μου πεις κατάμουτρα ότι χωρίσαμε..
Να το εμπεδώσω που λένε.
Να εμπεδώσω πόσο μαλάκας και πόσο άνανδρος είσαι.
Μάζεψα όση αξιοπρέπεια μου έμεινε-γιατί κάτι έμεινε και από αυτή-
πήρα το δαχτυλίδι σου και ήρθα να στο δώσω.
Μετά από τόσο καιρό σε είδα και αντί να νιώσω κάτι όμορφο για σένα
ένιωσα οργή και μίσος..
Πως γίνεται να μισείς κάποιον που λάτρεψες?
Πως γίνεται όλη αυτή η αγάπη να μετατρέπεται σε κάτι τόσο άσχημο?
Πρώτη φορά λέω πως σε μισώ..
Έιναι τελικά τόσο λεπτή η γραμμή ανάμεσα από το μίσος και την αγάπη.?
Δυστίχως ναι..
Μπορεί να είναι δυο αντίθετα συναισθήματα μεταξύ τους αλλά δεν παύουν να είναι συναισθήματα.
Πόσα πράγματα έμαθα τελικά δίπλα σου...έμαθα να μην κάνω όνειρα,να μην ξανά πιστέψω τίποτα,
έμαθα τι είναι η αναξιοπιστία,το μίσος και άλλα πολλά..
Κατάφερες να με κάνεις σαν τα μούτρα σου..
Όλοι μου είπαν μη προκαλώ την τύχη μου να μην έρθω να σε βρω αλλά δεν άκουσα κανέναν
σε αντίθεση με εσένα που επιρεάζεσαι από όλους..
Να μην έρθω για να μην πληγώνομαι άλλο...Αλλά κανείς δε κατάλαβε πως έτσι θα συνέλθω..
Θα το πάρω απόφαση..
Και ήρθα..Και μιλήσαμε...Και πάλι δε μπόρεσες να μου ξεκαθαρίσεις...να με κοιτάξεις και να μου πεις ''ναι τελειώσαμε''!!
-Σε αγαπάω σε λατρεύω δε μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα,αλλά......
-Αλλά άντε και γαμήσου τώρα!Κουράστηκα να σε αφήνω ηλίθιε να με πληγώνεις και να 
παίζεις με τη καρδιά μου!!!
Η ΤΕΛΕΥΤΑΊΑ σου κουβέντα ήταν πως  αν φύγω δεν θα υπάρξει γυρισμός και θα τελειώσουν όλα...
Και έφυγα...Το πήρα απόφαση..
Τώρα απλά εύχομαι να σταματήσω να σε μισώ γιατί όπως είπαμε και αυτό συναίσθημα είναι 
και πρέπει να σταματήσω να νιώθω,έστω και μίσος...Απλά να αδιαφορώ...

Ο χαμένος τα παίρνει όλα....

tromaktiko: Τρομακτικά γλυπτά από μπανάνα

tromaktiko: Τρομακτικά γλυπτά από μπανάνα: "Δείτε τα απίθανα δημιουργήματα πιό κάτω...!"

Τίποτα δεν είναι δύσκολο..

Σήμερα είμαι πάλι στις μαύρες μου..Δε ξέρω τι μου φταίει.
Όλοι οι υπόλοιποι ή ο εαυτός μου ο ίδιος;
Μάλλον εγώ το έχω το πρόβλημα.
Είναι στιγμές που δε θέλω να βλέπω ή να ακούω κανέναν.
Απλά να χάνομαι στις σκέψεις μου...
Έχω ξενερώσει με όλα με τα πάντα...
Κ εσύ λείπεις από τη ζωή μου.
Από τα πάντα.
Έπεισα τον εαυτό μου ότι τελειώσαν όλα.
Ότι από τώρα πια θα είμαι μόνη μου.Χωρίς εσένα.
Όλοι με ρωτούν τι έγινε..δεν απαντώ,αποφεύγω κάθε συζήτηση κάθε τι που σε θυμίζει που έχει σχέση με σένα.
Σε σκέφτομαι όλο και λιγότερο..Έτσι πρέπει
Σαν την αντιβίωση ή κάπως έτσι τέλος πάντων.
Τίποτα δεν είναι δύσκολο τελικά.
Όλα μπορούμε να τα αντέξουμε και να τα ξεπεράσουμε.
Αρκεί να το θέλουμε πραγματικά.
Και εγώ το θέλω όσο τίποτα άλλο.

Και θα το καταφέρω...