να σ'αρνηθω.......

.... τι και αν δεν με γνωρισες ποτε μου λυπημενο τι και αν παντα εκλαιγα μεσα μου κρυφα...... και γω σαν πεσει η νυχτα θα ψαξω να ΜΕ βρω σε οσα ευχες που γινανε να σβησω τη σιωπη ΜΟΥ ΝΑ Σ' ΑΡΝΗΘΩ....και αν ειναι η αληθειες σου κρυμενες στο σκοταδι .....σε θαλασσες απεραντες με χρωμα ΜΕΤΑΞΕΝΙΟ στερεψανε τα ονειρα και εμεινε ο ΒΥΘΟΣ..............

χώρις τίτλο...

Δεν άντεξα παραπάνω,ούτε αυτός εμένα...
και μετά από ένα μήνα τέλειωσε και αυτό...
Έχω γίνει τόσο καχύποπτη που τον καθένα τον
στήνω στον τοίχο και περιμένω να κάνει
την μαλακία του...
Δυσκολεύομαι να κάνω σχέση..πόσο μάλλον
να την κρατήσω!
Προτιμώ τη μοναξιά μου τελικά...
Καλύτερα έτσι..
Βυθίζομαι στις σκέψεις μου..
στα πάθη μου χωρίς να πληγώνομαι
και να πληγώνω...
Δε ξέρω τι είναι σωστό και τι λάθος τώρα πια..
Δεν αντέχω να σκέφτομαι....
Όλοι όσοι είναι δίπλα μου δε βλέπουν αυτά που πρέπει
δεν ακούν τα λόγια μου δε δίνουν σημασία σε ότι και αν κάνω...
Βαρέθηκαν και αυτοί!
Βαρέθηκα και εγώ τον εαυτό μου...