Ώρα 5 το απόγευμα....
ο ουρανός έχει μαυρίσει...'οπως και η δική μου καρδιά τον τελευταίο καιρό..
μοιάζει περισσότερο με χειμωνιάτικο κατακλυσμό παρά με φθινοπωρινή βροχή...
Μέχρι πριν 5 λεπτά είχε ήλιο και ξαφνικά όλα σκοτείνιασαν..
είναι κάπως σαν τη δική μου ζωή...ζούσα στο δικό μου ροζ συννεφάκι νομίζοντας πως όλα είναι τέλεια...κάνοντας όνειρα..και ξαφνικά ένα μήνυμα στα γκεμίζει όλα...τα πάντα όμως....anyway....
Αστραπές και μπουμπουνητά....χμ...δεν θα είναι απλά μια βροχή αλλά ο κατακλυσμός του Νώε πάλι...
Η πόλη μου είναι σαν το δεύτερο Λονδίνο...Αν αρχήσει να βρέχει ξεχνάει να σταματήσει...άρα άνετα ζω στο Λονδίνο...την υγρασία την έχω συνηθήσει...και ναι πάλι δε μπορώ να συμμαζέψω τις σκέψεις μου....
Μα τι ψυχοπλάκωμα είναι αυτό τώρα?????
Μου χαλάει τρομερά τη διάθεση αυτός ο καιρός...όχι ότι ήμουν μέσα στη τρελλή χαρά αλλά εντάξει....
και ναι..άρχισε ο χαλασμος....
καλώς ήρθες χειμώνα....!!!!!Ώρα να συμβιβαστώ με αυτή την ιδέα....
Οι προηγούμενοι χειμώνες μου άρεσαν....Ήταν σαν αυτούς που βλέπεις στις ρομαντικές διαφημίσεις για σοκολάτες και σαν κάτι γλυκανάλατες ρομαντικές ταινίες...
Ο Δ.. και εγώ σε ένα βουνό μέσα σε ξύλινο σπιτάκι...αγκαλιά δίπλα στο τζάκι...πίνοντας κρασί,λέγοντας γλυκόλογα και κάναμε ατέλειωτες ώρες έρωτα.....
έτσι ήταν οι τελευταίοι τρεις χειμώνες μου...καμία σχέση με αυτόν που έρχεται τώρα δηλαδή....δε μου λείπει το τζάκι...ούτε τα βουνά...μου λείπει να έχω έναν άνθρωπο για μενα...δικό μου....να με αγαπάει και να με καταλαβαίνει....να τον φροντίζω....
Θέλω να αγαπήσω...να νιώσω συναισθήματα...αλλά όσο θέληση και να έχω δε γίνεται τίποτα...
τα έχω κλειδώσει πολυ καλά μέσα μου και τα ''κλειδιά'' μάλλον χάθηκαν...
Με έχουν πλησιάσει αρκετά άτομα ειδικά από τότε που άλλαξα και το χρώμα των μαλλιών μου...
(σύμφωνα με τον πρώην μου κοκκινομάλα=ξέκωλλο και όλα τα υπόλοιπα..)
....και βάφω τα μαλλιά μου στο χρώμα που μισούσες........ουπς πάλι ξέφυγα...Κανένας όμως δε μου έχει κάνει το κλικ!!!
Έχω γίνει μια 27χρονη στριμμένη γεροντοκόρη που ο ένας μου ξινίζει και ο άλλος μου βρωμάει...ή απλά με τριγυρνάνε λάθος άτομα????
δε καταλαβαίνω....τελοσπάντων...
και δε φτάνουν οι περίεργες σκέψεις που κάνω από μόνη μου έρχονται και οι υπόλοιποι να μου λένε την άποψή τους λες και τη ζήτησα...
''..έσυ το έχεις το πρόβλημα..δεν αφήνεις τους άλλους να σε αγαπήσουν...φοβάσαι να αφεθείς....''
πφφφφ...
ο ουρανός έχει μαυρίσει...'οπως και η δική μου καρδιά τον τελευταίο καιρό..
μοιάζει περισσότερο με χειμωνιάτικο κατακλυσμό παρά με φθινοπωρινή βροχή...
Μέχρι πριν 5 λεπτά είχε ήλιο και ξαφνικά όλα σκοτείνιασαν..
είναι κάπως σαν τη δική μου ζωή...ζούσα στο δικό μου ροζ συννεφάκι νομίζοντας πως όλα είναι τέλεια...κάνοντας όνειρα..και ξαφνικά ένα μήνυμα στα γκεμίζει όλα...τα πάντα όμως....anyway....
Αστραπές και μπουμπουνητά....χμ...δεν θα είναι απλά μια βροχή αλλά ο κατακλυσμός του Νώε πάλι...
Η πόλη μου είναι σαν το δεύτερο Λονδίνο...Αν αρχήσει να βρέχει ξεχνάει να σταματήσει...άρα άνετα ζω στο Λονδίνο...την υγρασία την έχω συνηθήσει...και ναι πάλι δε μπορώ να συμμαζέψω τις σκέψεις μου....
Μα τι ψυχοπλάκωμα είναι αυτό τώρα?????
Μου χαλάει τρομερά τη διάθεση αυτός ο καιρός...όχι ότι ήμουν μέσα στη τρελλή χαρά αλλά εντάξει....
και ναι..άρχισε ο χαλασμος....
καλώς ήρθες χειμώνα....!!!!!Ώρα να συμβιβαστώ με αυτή την ιδέα....
Οι προηγούμενοι χειμώνες μου άρεσαν....Ήταν σαν αυτούς που βλέπεις στις ρομαντικές διαφημίσεις για σοκολάτες και σαν κάτι γλυκανάλατες ρομαντικές ταινίες...
Ο Δ.. και εγώ σε ένα βουνό μέσα σε ξύλινο σπιτάκι...αγκαλιά δίπλα στο τζάκι...πίνοντας κρασί,λέγοντας γλυκόλογα και κάναμε ατέλειωτες ώρες έρωτα.....
έτσι ήταν οι τελευταίοι τρεις χειμώνες μου...καμία σχέση με αυτόν που έρχεται τώρα δηλαδή....δε μου λείπει το τζάκι...ούτε τα βουνά...μου λείπει να έχω έναν άνθρωπο για μενα...δικό μου....να με αγαπάει και να με καταλαβαίνει....να τον φροντίζω....
Θέλω να αγαπήσω...να νιώσω συναισθήματα...αλλά όσο θέληση και να έχω δε γίνεται τίποτα...
τα έχω κλειδώσει πολυ καλά μέσα μου και τα ''κλειδιά'' μάλλον χάθηκαν...
Με έχουν πλησιάσει αρκετά άτομα ειδικά από τότε που άλλαξα και το χρώμα των μαλλιών μου...
(σύμφωνα με τον πρώην μου κοκκινομάλα=ξέκωλλο και όλα τα υπόλοιπα..)
....και βάφω τα μαλλιά μου στο χρώμα που μισούσες........ουπς πάλι ξέφυγα...Κανένας όμως δε μου έχει κάνει το κλικ!!!
Έχω γίνει μια 27χρονη στριμμένη γεροντοκόρη που ο ένας μου ξινίζει και ο άλλος μου βρωμάει...ή απλά με τριγυρνάνε λάθος άτομα????
δε καταλαβαίνω....τελοσπάντων...
και δε φτάνουν οι περίεργες σκέψεις που κάνω από μόνη μου έρχονται και οι υπόλοιποι να μου λένε την άποψή τους λες και τη ζήτησα...
''..έσυ το έχεις το πρόβλημα..δεν αφήνεις τους άλλους να σε αγαπήσουν...φοβάσαι να αφεθείς....''
πφφφφ...
