Την τελευταία εβδομάδα κάνω καθημερινά και από ένα λάθος...
Ευτυχώς το αναγνωρίζω..έχω ξεφύγει εντελώς..
δε ξέρω γιατί τα κάνω όλα αυτά...
Η επιμονή του Δ..να βρεθούμε με τρέλλανε και συγχρόνως με τρόμαξε γιατί ήρθα αντιμέτωπη με τους φόβους μου και με όλα αυτά που προσπαθώ τόσο καιρό να αποφύγω...
Η Έφη μόνο που δε με έδεσε για να μην τον συναντήσω...
Κατά βάθος ήθελα πολύ να πάω μόνο και μόνο για να δει ότι μπορώ να του μιλήσω χωρίς να κλάψω,να δει την αλλαγή μου...το πως με κατάντησε...χειρότερη από αυτόν....σκληρή και αναίσθητη...
να μη νοιάζομαι για τους άλλους,για τα συναισθήματα που έχουν και αν πονάνε με αυτά που λέω και κάνω...
''Δεν υπάρχει περίπτωση να πας και να τον βρεις,που ήταν τόσο καιρό που εσύ έκλαιγες και τον παρακάλαγες;Που ήταν όταν πονούσες και ζητούσες μια απάντηση σε όλον αυτόν τον παραλογισμό που ζούσες;;Δε θυμάσαι τίποτα από όλα αυτά;;Όχι δε σε αφήνω να πας πουθενά!!!!''
Τα λόγια της με πλήγωσαν πολύ αλλά δε μπορούσε να καταλάβει πως θα με βοηθούσε αυτή η συνάντηση στο να πω αυτά που θέλω,αυτά που κρατούσα μέσα μου τόσους μήνες..
''Είναι η ευκαιρία μου να τον πληγώσω και εγώ'' της εξήγησα με πολλά νεύρα...
''Άντε πήγαινε να ακούσεις πάλι ότι σε αγαπάει και δε μπορεί μακριά σου,κάνε και σεξ και αύριο που θα φερθει πάλι το ίδιο πούστικα όπως την προηγούμενη φορά μην αρχήσεις πάλι τα κλάματα,δε θα είμαι εδώ να σε ακούσω.."
Πίνοντας το ποτό μου μέσα σε πέντε λεπτά,απάντω στο μήνυμα του...
Με γρήγορες κινήσεις μαζέυω τα τσιγάρα μου και σηκώνομαι...
''Είσαι άξια της μοίρας σου κορίτσι μου"
Και τελικά μετά από τόσο καιρό τον συνάντησα..
Σταματήσαμε σε μια άκρη και άναψαμε τσιγάρο..
"Άλλαξες" ήταν ή πρώτη του κουβέντα..
"Εσύ πάλι όχι" του απάντησα...
Απαίτησα να ακούσω για ποιον λόγο επέμενε να βρεθούμε..
και η απάντηση;;;
Δεν ήταν καλά,δε μπορεί να με ξεπεράσει και τώρα καταλαβαίνει πόσο κακό μου έκανε..
Αλλά δε πρέπει να είμαστε μαζί...
και ποιος σου είπε ότι σε θέλω πίσω κύριε;;;
τι να σε κάνω να με πληγώνεις;;;
Επιτέλους βρήκα το θάρρος και είπα ότι είχα μαζέψει τόσο καιρό μέσα μου...
Και τον πλήγωσα.
''Σου αρέσω έτσι;;;Είδες πως με έκανες;να μπορώ και εγώ να πληγώνω και να νοιάζομαι μόνο για τον εαυτούλη μου!!!!
"Με πλήγωσες απόψε"
Τόσους μήνες αυτό ήθελα να ακούσω και επιτέλους τα κατάφερα...
"Δεν έχεις ιδέα πως είναι να σε πληγώνουν,τολμάς να μου λες ότι πονάς εσύ;;;;;Και τι νόμιζες πως εγω θα είμαι πάντα εδώ για να επιβεβαιώνω τον γαμημένο εγωισμό σου;;;;
Τέλος αυτά που ήξερες.."
"Θέλω να ξανα βρεθούμε"
"Τέρμα ότι ήξερες...ο κύκλος έκλεισε και για μένα τώρα πια..."
Γύρισα στην παρέα μου με δακρυσμένα μάτια στην παρέα μου...
Δε συζήτησα τίποτα...Απλά έπινα πολύ....
Έκλαιγα γιατί τον πλήγωσα..τη χαζή που είμαι...Ακόμη και τώρα αντί να χαίρομαι για αυτό που ήθελα τόσο καιρό,κλαίω...Τελικά δεν με έκανε σαν τα μούτρα του..Δε νιώθω την ηθική ικανοποίηση που ένιωθε αυτός όταν με πλήγωνε...
Εξωτερικά έδειχνα τόσο ήρεμη και μέσα μου γινόταν πόλεμος..Ήθελα να ουρλιάξω...συνέχισα να πίνω...και ποια η κατάληξη της βραδιάς;;;
Σεξ με κάποιον άγνωστο σε παρατημένες σπασμένες και βρώμικες τουαλέτες..
Πόσο ντρέπομαι γι αυτό..Κάνω το ένα λάθος πάνω στο άλλο,ενώ το ξέρω πως δε πρέπει το κάνω...
Την επόμενη δε μπορούσα να κοιταξω τον Χ.. στα μάτια...
ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΞΊΖΕΙ ΑΥΤΌ...και ίσως ήρθε η ώρα να τον αφήσω να φύγει από εμένα...
