και να΄μαι εδω...σχεδον ευτυχισμενη...

ωρα 12...
μπροστα απο την οθονη του υπολογιστη παρεα με το τσιγαρα μου και ενα ποτηρι κρασι....
πολλες οι σκεψεις στο μυαλο μου..
και ολες αρνητικες...γεματες θλιψη...
γιατι βαζω συνεχεια τον εαυτο μου στη διαδικασια να ποναει...μετα απο 27 χρονια ακομη δε βρηκα απαντηση..