πέρασε και αυτή η εβδομάδα..

Πέρασε και αυτό το Πάσχα,αλλά ο δικός μου Γολγοθάς συνεχίζεται...
Αυτές οι μέρες που πέρασαν ήταν τόσο μελαγχολικές,τόσο άδειες...
Είχα πολλά χρόνια να περάσω μόνη μου μια τόσο μεγάλη γιορτή.
Κρίμα που δεν ήρθε και η δική μου Ανάσταση,η λύτρωση η κάθαρση και για μένα.
Βυθισμένη στη θλίψη μου σκέφτομαι χίλιους δυο άσχημους τρόπους να το τελειώσω.
Τι δειλός άνθρωπος που έχω γίνει.Άξια της μοίρας μου είμαι.
Για λίγες μέρες νιώθω ζωντανή κα μετά πάλι χάνομαι.
Χάνομαι σε άσχημες σκέψεις που πονάνε και πληγώνουν...
Φοβάμαι να βγω από τη θλίψη μου γαμώτο...
Γιατί μου το κάνω όλο αυτό??Πόσο θα με πληγώνω ακόμη?