Ξυπνόντας από τον λήθαργο.....

Tο πρωί που ξύπνησα προσπαθούσα να καταλάβω που ήμουν και ποιος κοιμάται δίπλα μου...

και ναι ok..

Σε ένα υπόγειο μαζί με τον Τ..

Ο Τ..ήταν το απωθημένο μου πολλά χρόνια...γύρω στα 7 με 8...

Προσπάθησα πολλές φορές να του μιλήσω μα πάντα κόλλαγα...

Είναι τραγουδιστής,ροκ τύπος βρίζει πολύ και πίνει ακόμη περισσότερο...

Ο εντελώς χύμα που λέμε...πάντα το γούσταρα αυτό σε έναν άντρα...αλλά ποτέ δε μπόρεσα να το βρω!!!

Στα 32 του έχει διαφορετική άποψη για τη ζωή....

Δεν αγχώνεται για τίποτα....

''Ζήσε μονάχα τη στιγμή και άσε το μετά'' που λέει και ένα τραγούδι...

Με τα πολλά κατάφερα και τον γνώρισα κάποια στιγμή...και είχαμε καταλήξει σε δωμάτιο ξενοδοχείου..

Φεύγοντας από εκει χαράματα τρελλή από χαρά και ικανοποίηση που τον...γνώρισα είπα εντάξει...δε ζήτησα ποτέ κάτι παραπάνω...μου έφτανε που το έζησα...

Αλλά υπήρξε συνέχεια και τον γνώρισα καλύτερα..

Μέρες τώρα μου ζητούσε να βρεθούμε...να κοιμηθούμε μαζι...να πάμε παραλία με κιθάρα και μπύρες...να μου τραγουδήσει και πριβέ....

Αλλά εγώ πάλευα να σηκωθώ από το κρεβάτι και να ξεφύγω από τους εφιάλτες μου...να γιατρέψω τις πλήγες μου με τα ζαναξ και να πέφτω σε λήθαργο για να μη σκέφτομαι....

Τι μαλάκας ήμουν τελικά...

Έχανα μέρες και μήνες από τη ζωή μου...Πενθούσα για έναν άνανδρο χωρισμό,νομίζοντας πως έτσι θα καταφέρω κάτι...και το μόνο που κατάφερα ήταν να καταστρέψω την  ψυχική μου υγεία.Να με αρρωστήσω!!!

Το σκέφτηκα και πήρα την απόφαση να τον συναντήσω..Έκανα το μπάνιο μου έφτιαξα τα μαλλιά μου έβαλα τις κρέμες μου,ντύθηκα σέξυ και πήγα να τον βρω..

Είχα πολύ καιρό να νιώσω γυναίκα..και μάλιστα όμορφη...

Καθήσαμε για ένα χαλαρό ποτάκι,μιλήσαμε γελάσαμε και άρχισαν τα αγγίγματα...η καρδιά μου χτύπαγε σαν τρελλή...τέλειο το συναίσθημα..καταλήξαμε στη παραλία με κιθαρίτσα και γέλια...

Αν και δεν είμαι καθόλου ρομαντικός άνθρωπος αυτή η στιγμή με τρέλλαννε..

Αρχίσαμε να ψιλοζαλιζόμαστε και αποφασήσαμε να πάμε στο υπόγειο που έμενε κάποια βράδια...ΝΌΜΙΖΑ πως δε μπορώ να κοιμηθώ με κάποιον άλλον μετά τον Δ..αλλά τελικά τα κατάφερα και μια χαρά μάλιστα!!!!

Μας πήρε ο ύπνος καθώς έβγαινε ο ήλιος...

Μετά από τέσσερις ώρες ύπνου σηκωθήκαμε και πήγαμε για καφεδάκι...Πρώτη φορά βρισκόμαστε και με το φως της μέρας..

Χαλαροί και οι δυο αποφασίσαμε να το συνεχίσουμε χωρίς να βάλουμε κάποιον τίτλο σε όλο αυτό...να περνάμε καλά...και νομίζω στη φάση αυτή είναι ότι καλύτερο....

Χθες δε πήρα κανένα χάπι,δεν ήθελα γιατί τελικά είναι όλα μέσα στο μυαλό μας...δε θα με βοηθήσουν αυτά να αντιμετωπίσω την πραγματικότητα που ζω όσο σκληρή και αν είναι αλλά εγώ η ίδια.......