Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2011

τέρμα πια...

ορκίστηκα να μη ξανά κλάψω...
επεισα τον εαυτό μου πως απλά δεν υπάρχεις..κλείδωσα μέσα μου κάθε συναίσθημα...κάθε τι που μπορεί να σε θυμίζει..τα ξέγραψα όλα...
και ας με έπαιρνες τηλ χθες να μείνουμε μαζί..και ας με είχες ανάγκη...
΄΄οχι δεν είμαι πια εδώ για σενα....δεν υπάρχω ρε!!!!
έχω πεθάνει!!!!εσύ ο ίδιος με σκότωσες!!!!
δε μπορούσες να μου ξεκαθαρίσεις ότι προχωράς τη ζωή σου!!!!
είσαι ένα εγωιστικό καθίκι που για να επιβεβαιώσεις τον γαμημένο εαυτό σου με άφηνες να ζω μέσα στους εφιάλτες μου...να σου λέω ότι σε χρειάζομαι και εσύ να γελάς...παρακαλούσα και σου έλεγαπως αν με αγάπησες βοήθησε με να ξεκολλήσω και εγώ...αλλά μάταια....
δεν υπάρχεις γαμώτο!!!!δεν υπήρξες ποτέ...
το τελευταίο χαστούκι ήταν το πιο δυνατό....σε ευχαριστώ έστω και αργά!!!
το κεφάλι ψηλά και η ζωή συνεχίζεται!!!!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου