πλησισζουν τα γενεθλια μου.....

Μπήκε και ο δεύτερος μήνας του φθινοπώρου...

αυτό το μήνα έχω τα γενέθλιά μου...κλείνω τα 27...

πόσο διαφορετικός από πέρυσι...πόσα πράγματα συνέβησαν από τότε στη ζωή μου..

πέρυσι έκανα όνειρα,ζούσα,λάτρευα....και τώρα απλά υπάρχω...

πέρυσι με αγαπούσε...ή έτσι πίστευα εγώ τουλάχιστον...με λάτρευε...ονειρευόταν την ζωή του μαζί με μένα....ετοιμάζαμε το σπίτι μας....έλεγε...έκανε πράγματα..και εγώ αφέθηκα...έγινα ένα με εκείνον...

ώσπου τη μέρα των γενεθλίων μου έκανε πρόταση γάμου..γονατισμένος..όπως σε ταινίες που αυτοί ζουν καλά και εμείς καλύτερα...

και ακριβώς ένα χρόνο μετά εγώ εδώ...να παλεύω με τους εφιάλτες και το παρελθόν μου...να προσπαθώ να μαζέψω τα κομμάτια μου...να βρω τον εαυτό μου...σκόρπιες σκέψεις..λόγια χωρίς νόημα..και πολλά γιατί μέσα στο κεφάλι μου..

κατάφερε μέχρι και την ημέρα που γεννήθηκα να καταστρέψει...κατάφερε την πιο ξεχωριστή μέρα ..να τον θυμάμαι για πάντα!!!

δε θέλω κανείς να μου πει χρόνια πολλά,δε θέλω να γιορτάσω τίποτα...

η μέρα που γεννήθηκα κατάντησε μέρα πένθους....