από τη μέρα που χωρίσαμε σου έχω γράψει άπειρα γράμματα...
γραμμάτα που ήταν γεμάτα πόνο,θλίψη αγάπη και μίσος..
αλλά ποτέ δε σου τα έδωσα
τα έγραφα τα διάβαζα,έκλαιγα και τα έσκιζα...
γιατί ήξερα πως δε θα τα διάβαζες ποτέ..
Απόψε όμως
μετά από τόσο καιρό αποφάσησα
να σου γράψω ένα άλλο γράμμα διαφορετικό...
χωρίς να σε παρακαλάω...
χωρίς να σε θέλω πίσω...
σε αυτό το γράμμα μου θέλω να σου πω
πως μετά από καιρό είμαι επιτέλους καλά...
έχω πολύ δύναμη μέσα μου..είμαι δυνατός άνθρωπος
κάτι που δεν είδες τόσο καιρό..
στο έκρυβα καλά....
μπορεί να πέρασα τη χειρότερη φάση μου
να χανόμουν στους εφιάλτες μου
για πολλά συνεχόμενα βράδια..
μπορεί να έγινα ένα με το χώμα..
μπορεί να μην έμεινε ίχνος αξιοπρέπειας
αλλά κατάφερα να σε βγάλω από τη ζωή μου..
δεν υπάρχεις..
και όσο και να προσπαθείς
να μπεις στη ζωή μου
μόνο και μόνο για να τονώσεις τον εγωισμό σου
είναι άδικος κόπος..
γελάω πια
και αυτό είναι που σε τρομάζει...
έχασες το σιγουράκι σου...
την πιστή Πηνελόπη σου που θα σε περίμενε για μια ζωή...
αντί να με τσακίσουν κ άλλο όλα αυτά
που συνεχίζεις να κάνεις δε με σκοτώνουν...
με δυναμώνουν...
Άθελα σου μου δίνεις δύναμη..
συνέχισε έτσι..
εγώ γελάω..
είμαι καλά..
δε πονάω...
βλέπεις?????δε τρελλάθηκα!!!!
απλά έγινα πιο σκληρή...
παραπάνω από εσένα..
σε ευχαριστώ για την πολύτιμη βοήθειά σου..
θα με κάνει καλύτερο άνθρωπο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου