Τίποτα δεν είναι δύσκολο..

Σήμερα είμαι πάλι στις μαύρες μου..Δε ξέρω τι μου φταίει.
Όλοι οι υπόλοιποι ή ο εαυτός μου ο ίδιος;
Μάλλον εγώ το έχω το πρόβλημα.
Είναι στιγμές που δε θέλω να βλέπω ή να ακούω κανέναν.
Απλά να χάνομαι στις σκέψεις μου...
Έχω ξενερώσει με όλα με τα πάντα...
Κ εσύ λείπεις από τη ζωή μου.
Από τα πάντα.
Έπεισα τον εαυτό μου ότι τελειώσαν όλα.
Ότι από τώρα πια θα είμαι μόνη μου.Χωρίς εσένα.
Όλοι με ρωτούν τι έγινε..δεν απαντώ,αποφεύγω κάθε συζήτηση κάθε τι που σε θυμίζει που έχει σχέση με σένα.
Σε σκέφτομαι όλο και λιγότερο..Έτσι πρέπει
Σαν την αντιβίωση ή κάπως έτσι τέλος πάντων.
Τίποτα δεν είναι δύσκολο τελικά.
Όλα μπορούμε να τα αντέξουμε και να τα ξεπεράσουμε.
Αρκεί να το θέλουμε πραγματικά.
Και εγώ το θέλω όσο τίποτα άλλο.

Και θα το καταφέρω...