Στα ίδια μέρη με άλλον...

Το Σαβατοκύριακο ήταν από τα χειροτερά μου τον τελευταίο καιρό..
Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσω τους φόβους μου....
Τόσο καιρό δεν άντεχα να πηγαίνω εκεί που πήγαινα με τον Δ..
Μου φαινεται αδύνατο να περπατήσω στα δρομάκια που περπατούσαμε μαζί...στην ίδια παραλία που γελάγαμε και βγάζαμε άπειρες φωτογραφίες για να έχουμε να θυμόμαστε...
Πως να κοιμηθώ στα ξενοδοχεία που πήγαινα μαζί του?
Γαμώτο..έχουμε γυρίσει όλη την Ελλάδα μαζί...ώπου και να πάω μου θυμίζει εσένα...
Μπορεί να ακούγεται χαζό,αλλά πραγματικά είναι πολύ δύσκολο..
Και τελικά ξεκίνησα να πάω βόλτα με τον Χ..Και μάλιστα εκεί που με παράτησες..που μου έδωσες την χαριστική βολή...
Ευτυχώς φορούσα τα γυαλιά ηλίου και δεν έβλεπε τα δακρυσμένα μάτια μου....
Η διαδρομή μου φάνηκε  ατελείωτη...και γεμάτη πόνο..
Αυτός μου μιλούσε και μου έλεγε πόσο ευτυχισμένος είναι μαζί μου και η δική μου καρδιά ήταν έτοιμη να σπάσει...
Τι καλά που υποκρίνομαι τελικά...έκανα για ηθοποιός....
Έχω μεγάλο ταλέντο στο να χαρίζω στιγμές ευτυχίας σε άλλους εκτός στον εαυτό μου.. 
Φτάσαμε επιτέλους μου είπε...
Τώρα έπρεπε να αποδείξω το ταλέντο μου...να του δείχνω πόσο τέλεια περνάω...
Η μέρα περνούσε μαρτυρικά...ο Χ έκανε τα πάντα για να περάσω καλά...και εγώ φανταζόμουν πως ήμουν με εκείνον για να μη κλαίω...
Γιατί το κάνω αυτό πάλι???
Γιατί δε βγαίνει επιτέλους από το μυαλό μου????
Κάνω στον  Χ αυτό που δε θα ήθελα ποτέ να μου κάνουν....